Kategorie
Mecenas
Mecenasem serwisu jest Wyższa Szkoła Informatyki
i Zarządzania z siedzibą
w Rzeszowie
i Zarządzania z siedzibą
w Rzeszowie
Partnerzy
Wiedeń, miasto nie na miarę
TAGI: Deser, Okruchy miast Bohdana Jałowieckiego,
Dodano: 2009-04-20 11:01:02
Dodano: 2009-04-20 11:01:02
AUTOR: Bohdan Jałowiecki
Nie lubię Wiednia, bo jest to miasto, o zaburzonych proporcjach, kiedyś centrum wielonarodowego imperium, został Wiedeń stolicą małego państwa. Cesarskie, siedziby, pałace, gmachy publiczne, w których znajdują się muzea, wszystko wokół Ringu jest za duże i jakby szyte nie na miarę. Zarówno sam Ring, który powstał na miejsce zburzonych miejskich murów, jak wiele stojących przy nim budynków powstało za czasów długiego panowania Franciszka Józefa, tego, którego do dziś czczą w Krakowie.
W Wiedniu brakuje otwartości i ciepła z jakim spotyka się przybysz w Rzymie czy Florencji. Grzeczność wydaje się sztuczna i wymuszona. Za którymś pobytem koło opery napotkałem manifestację partii Jörga Heidera pod wielkim transparentem: „Auslander Raus”. Polacy nie lubią słowa „raus” bo im się to jakoś źle kojarzy. Transparent był poza tym głupi, bo Wiedeń żyje także z turystyki. Można ostatecznie nie lubić cudzoziemskich robotników, ale wszystkich cudzoziemców?
Nie gustuję także w ciężkim ogromnym kompleksie Hofgurga, nie podoba mi się Kartnerstrasse, wizualnie i funkcjonalnie nieuporządkowana ulica, pstra i kiczowata. Lepszy, ale nie wiele jest Graben. Ozdoba centrum to katedra św Stefana, jednen z ładniejszych i wspanialszych kościołów gotyckich na wschód od Francji.
Jeżeli jesteś amatorką wielkich założeń pałacowo ogrodowych to możesz zobaczyć Belweder, dawną letnią rezydencję Eugeniusza Sabaudzkiego, który, zdaniem Austriaków, a nie Jan III Sobieski, pokonał Turków pod Wiedniem. W jednym z palaców jest kolekcja dzieł Gustawa Klimta, którego freski znajdziesz także w wielu innych miejscach. Drugim podobnym założeniem jest pałac i ogrody Schönbrunn, które miały dorównywać Wersalowi.
Jeżeli lubisz świat Hieronima Boscha, to jego Stworzenie Świata znajduje się nie w tym wielkim muzeum przy Ringu, ale w Akademii Sztuk Pięknych przy Schiller Platz 3. Obok tego wspaniałego obrazu jest jeszcze wiele innych wartych także obejrzenia. Za to w Künsthistorische Museum jest ogromna, bardzo ciekawa kolekcja miniatur.
W Wiedniu brakuje otwartości i ciepła z jakim spotyka się przybysz w Rzymie czy Florencji. Grzeczność wydaje się sztuczna i wymuszona. Za którymś pobytem koło opery napotkałem manifestację partii Jörga Heidera pod wielkim transparentem: „Auslander Raus”. Polacy nie lubią słowa „raus” bo im się to jakoś źle kojarzy. Transparent był poza tym głupi, bo Wiedeń żyje także z turystyki. Można ostatecznie nie lubić cudzoziemskich robotników, ale wszystkich cudzoziemców?
Nie gustuję także w ciężkim ogromnym kompleksie Hofgurga, nie podoba mi się Kartnerstrasse, wizualnie i funkcjonalnie nieuporządkowana ulica, pstra i kiczowata. Lepszy, ale nie wiele jest Graben. Ozdoba centrum to katedra św Stefana, jednen z ładniejszych i wspanialszych kościołów gotyckich na wschód od Francji.
Jeżeli jesteś amatorką wielkich założeń pałacowo ogrodowych to możesz zobaczyć Belweder, dawną letnią rezydencję Eugeniusza Sabaudzkiego, który, zdaniem Austriaków, a nie Jan III Sobieski, pokonał Turków pod Wiedniem. W jednym z palaców jest kolekcja dzieł Gustawa Klimta, którego freski znajdziesz także w wielu innych miejscach. Drugim podobnym założeniem jest pałac i ogrody Schönbrunn, które miały dorównywać Wersalowi.
Jeżeli lubisz świat Hieronima Boscha, to jego Stworzenie Świata znajduje się nie w tym wielkim muzeum przy Ringu, ale w Akademii Sztuk Pięknych przy Schiller Platz 3. Obok tego wspaniałego obrazu jest jeszcze wiele innych wartych także obejrzenia. Za to w Künsthistorische Museum jest ogromna, bardzo ciekawa kolekcja miniatur.
OPINIE
niedowiarek - Biedny ten Wieden
2011-07-26 04:48:42
Nie do wiary, jak profesor socjologii moze sklecic cos takiego! Najpierw wyznanie wlasnych turystycznych ulomnosci, potem areopag wiedenskiej nauki jak z wikipedii, a na koniec zaduma, jakbym widzial rzezbe "Le penseur" Rodina, o ktorej Devos powiedzial: " il ne pense à rien". Wielu pisalo krotko o miastach, lepiej lub gorzej, ale po co pisac tak, Panie Profesorze?