i Zarządzania z siedzibą
w Rzeszowie
Dodano: 2009-07-06 09:14:24
Ani T.
W Pradze byłem kilkanaście razy na różnego rodzaju socjologicznych spotkaniach czechosłowackich, a potem czeskich, słowackich i polskich socjologów. Współpraca ta dość ożywiona w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych urwała się praktycznie po 1989 roku. Nasi czescy przyjaciele, którzy poprzednio czerpali od nas wiedzę o zachodniej socjologii i mogli z nami względnie swobodnie dyskutować, po otwarciu granic nie byli już więcej zainteresowani tą wymianą myśli. Mogli sami czerpać swobodnie wiedzę z krynicy zachodniej socjologii. Może szkoda, bo my środkowo – wschodni Europejczycy mamy sobie pewnie sporo do powiedzenia wskutek podobnych doświadczeń i wspólnoty losów. Nastąpiła też zmiana pokoleniowa, młodsi mają inne zainteresowania i inny priorytet.
Ostatni raz byłem w Pradze 1 maja 2004 roku obchodząc z Czechami wspólne wstąpienie do Unii Europejskiej. Miasto było odświętnie udekorowane, a na rynku odbywał się wielki festyn. Natomiast pierwszy raz byłem w tym mieście wiosną 1968 roku, kiedy wydawało się, że Czechom uda się „socjalizm z ludzką twarzą”. W Pradze czuło się w powietrzu powiew zachodu. Na ulicy Paryskiej był sklep z francuskimi delikatesami, a na bocznej uliczce odchodzącej od Vaclavske Namesti w małej restauracji norweskiej serwowano potrawy rybne, a między innymi befsztyk z wieloryba. Raczej nie polecam. Idąc dalej ulicą Paryską dojdziemy do dzielnicy żydowskiej gdzie znajduje się cmentarz założony w drugiej połowie XV wieku. Najstarszy nagrobek ma datę 24 kwietnia 1439 roku - jest to grób Abigdoira Karo uczonego i poety, naocznego świadka pogromu z 1389 roku. Wśród 12 tysięcy nagrobków obejrzeć można monumentalny grób rabina Löwa. W okolicy znajdują się także trzy synagogi, z których najstarsza barokowa - Pinkas została ufundowana w XI wieku, a następnie wiele razy przebudowywana. Ten żydowski zespół zabytkowy przetrwał okres hitlerowskiej okupacji, bo podobno Niemcy postanowili zachować go jako jedyny w Europie ślad pobytu Żydów.
Na Staromiejskim Rynku znajduje się pochodzący z XIV wieku ratusz, który mieszczanie wybudowali za zgodą Jana Luksemburskiego. Zyskał on na znaczeniu kiedy król Czech Karol IV został cesarzem, a Praga stolicą Imperium Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Wspaniały astronomiczny ratuszowy zegar z ruchomymi figurami pochodzi z XVI wieku.
Któregoś razu spacerowaliśmy po Rynku z Jiřim Musilem, wybitnym czeskim socjologiem miasta zastanawiając się jaki sens społeczny ma nasza praca, dla kogo piszemy te artykuły, książki. Jiři tak podsumował te nasze refleksje: „Dla kogo piszemy? Dla kolegów”.
Ze Staromiejskiego Rynku wiedzie turystyczny szlak ku Małej Stranie i Hradczanom. Oczywiście musisz przejść przez Most Karola. Pierwszy kamienny most zwany Judith na cześć żony Władysława I powstał ok. 1170 roku i był drugim po Regensburgu murowanym mostem w Europie Środkowej. Most ten zniszczyła w 1342 roku wielka powódź. Obecny most został wzniesiony z inicjatywy Karola IV przez budowniczego Petra Parlera w 1357 roku. Ma 516 metrów długości i 10 metrów szerokości. W XVIII wieku został przyozdobiony kilkunastoma rzeźbami. Kiedy przebijesz się przez tłumy przechodzące przez most możesz skierować się na Hrad. Warto zobaczyć Złotą Uliczkę z miniaturowymi domkami, ale poza widokiem z Zamku na miasto nie ma tam, nic specjalnie ciekawego.
Warto natomiast obejrzeć tzw. „Loretę” Wspaniały barokowy kościół Matki Boskiej Loretańskiej znajduje się naprzeciwko Pałacu Czerninów. Centralnym punktem tego sakralnego zespołu jest sanktuarium tzw. domek loretański ufundowany przez Katarzynę Lobkovic, który jest miejscem pielgrzymkowym.
