i Zarządzania z siedzibą
w Rzeszowie
Dodano: 2009-06-10 12:18:59
Rzadko poruszaną kwestią na forum międzynarodowym, jest konflikt o wodę w rejonie Sahelu. Jest to strefa przejściowa pomiędzy największą pustynią świata – Saharą na północy, a wilgotnymi i dającymi się uprawiać terenami na południu Afryki. Obejmuje teren od zachodniego wybrzeża Senegalu
i Mauretanii, przebiega przez cały kontynent i dociera do wschodniego wybrzeża, czyli Sudanu. „W tej strefie przejściowej na skraju Sahary, roczna ilość opadów wacha się od 15 cm³ na północy do 61 cm³ na najbardziej wilgotnym południu. Przez znaczną część drugiej połowy XX w. rosnące temperatury oceanów zmieniły układy pogody i opady nie docierały tak daleko na północ, jak to się działo od lat 30. do 60 XX w. Od końca lat 60. Sahel przesunął się na południe i wysechł. Zielone tereny stały się jałowe, koczownicy utracili swoje stada, a piaszczyste wydmy, których nie powstrzymywała już roślinność, zajęły niektóre wioski”16. Dodatkowo sytuację komplikują walki plemienne, które nałożyły się z tymi, o dostęp do wody. Brak perspektyw na poprawę sytuacji, zmusił setki tysięcy ludzi do migracji na tereny bardziej przyjazne, jak można się spodziewać, już zamieszkane. W wyniku ścierania się plemion, doszło do krwawych walk, które coraz bardziej się nasilają. Jedną z najtragiczniejszych odsłon sahelskiej suszy jest wojna w Darfurze. W tym przypadku głównym czynnikiem walk stał się spór polityczno – etniczno – wyznaniowy, jednak cierpienia i tragedia ludności cywilnej, w dużej mierze wynikają z braku dostępu do wody. Bojownicy odcinają źródła wody, aby zmusić ludzi do posłuszeństwa lub emigracji. Co więcej, naukowy przekonują, że to właśnie woda okazała się mieć znaczenie decydujące w wybuchu wojny. „Według drugiej teorii Darfur jest pierwszą wojną wywołaną przez globalne ocieplenie. Kraina pustynnieje. Przybywa tam ludzi, a coraz mniej jest pastwisk dla zwierząt i studni. Konkurencja o wodę i ziemię tłumaczyłaby wyniszczającą bezwzględność tej wojny”17.
Bez wody nie ma życia
Prosta formuła definiująca i zawierająca w sobie powód i sens rywalizacji o wodę. Woda jako powszechne dobro, wydaje się dla ludzi Zachodu tak oczywiste, że aż trudno sobie wyobrazić, aby trzeba było o nią walczyć. O wodę? Przecież wystarczy zaledwie podejść do kranu i przekręcić kurek. Ciepła. Zimna. Letnia. Warto zastanowić się nad tym, że ktoś na świecie, żeby zaczerpnąć tej samej wody, musi przejść 10 km piechotą w 40 stopniowym upale, albo wręcz ryzykuje dla niej życiem. Średnio profesjonalne zakończenie artykułu naukowego? Średnio profesjonalnie umrzeć z pragnienia…
„W rozwoju społecznym chodzi o realizację ludzkiego potencjału, o to co ludzie mogą zrobić i kim mogą się stać, o ich możliwości i wolność dokonywania wyborów życiowych. Woda przenika wszystkie obszary rozwoju społecznego. Kiedy ludzie są pozbawieni dostępu do wody w gospodarstwie domowym lub w produkcji, ich wolność jest ograniczona przez zły stan zdrowia, ubóstwo oraz niepewną przyszłość. Woda daje życie, ożywia też rozwój społeczny oraz ludzką wolność”18.
16P. Salopek, „Zagubieni w Sahelu”, „National Geographic” nr 3, 2009r., str. 41 – 42.
17Tamże, str. 63.
18Raport o Rozwoju Społecznym 2006. Więcej niż niedobór: Władza, ubóstwo i globalny kryzys wodny”, HDRO ONZ, str. 11.
