i Zarządzania z siedzibą
w Rzeszowie
(urodzony 26 lutego 1934 r.) - profesor socjologii. Specjalność naukowa: socjologia miasta i przestrzeni, naukoznawstwo. Profesor w Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych (EUROREG) Uniwersytetu Warszawskiego. Kierownik Katedry UNESCO Trwałego Rozwoju na Uniwersytecie Warszawskim oraz Katedry Socjologii Społeczności Lokalnych i Regionalnych w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Członek Komitetu Przestrzennego Zagospodarowania Kraju PAN; Komitetu Naukoznawstwa PAN; Polskiego Towarzystwa Socjologicznego oraz Sekcji Polskiej Regional Studies Association.
Kończymy tę encyklopedyczną wyliczankę dodając tylko, że Bohdan Jałowiecki jest także autorem BISTRO, którego elektroniczne łamy miały zaszczyt drukować już kilka Jego tekstów. Profesor Jałowiecki bardzo krytycznie ocenia nasze elektroniczne czasopismo, właściwie skłonny jest sądzić, że to, co do tej pory prezentujemy, jest żenującym niewypałem, którym nie mamy powodu się chlubić. A jednak, już po bezkompromisowym wyrażeniu tej opinii wzbogacił nas (u nas słowa „ubogacił” nie używa się i nigdy używać nie będzie!) dwoma znakomitymi formalnie i ważnymi merytorycznie tekstami. To jest fakt, nad którym trzeba się zatrzymać.
Hipokryzja jest jedną z głównych cech polskiego życia publicznego i prywatnego. Bierze się to zapewne z niskiej wyceny prawdy w naszym życiu (jak zauważył jeden z czeskich krytyków literackich, tylko w polskiej literaturze możliwy jest taki bohater literacki jak Konrad Wallenrod). Obserwację tę warto byłoby odnieść do naszego życia politycznego, ale ten aspekt sprawy możemy tu sobie darować. W życiu naukowym jednak tak samo, może nawet w większym nasyceniu, mamy do czynienia ze zjawiskiem załgania i obłudy. Krytyczna opinia w środowiskowej opinii – niezależnie od swej prawdziwości - kończyć może krytyka, krytykowanemu nie szkodząc. Bywa zresztą na odwrót, gdy środowiskowy przymus konformizmu wymusza pozytywną ocenę tam, gdzie się ona zgodnie z prawdą nie należy. Bohdana Jałowieckiego to nie dotyczy, o czym mogłem się osobiście, także boleśnie przekonać, przekonując się jednak także, iż na Jego przyjaźni zawsze można polegać, co jest drugą stroną tej samej monety, która dewaluacji nie podlega nawet w czasach najgłębszego kryzysu.
W jednym ze swych tekstów wspomniałem o reakcji któregoś z moich studentów zdumionych informacją, że Jałowiecki żyje. Nie ma w tym zdumieniu nic zaskakującego. Studenci socjologii muszą „uczyć się Jałowieckiego”, bywa, że wkuwając wyjęte z Jego prac definicje, co świadczy, że ten Jałowiecki jest klasykiem, a jeśli tak, to znaczy, że żywym być nie może. Żywy klasyk? Nie, to niemożliwe. Taki Merton był klasykiem za życia, ale to było w Ameryce. W Polsce jest to niemożliwe. W Polsce nie można być ani klasykiem, ani autorytetem za życia. Kruki zadziobią, kundle zagryzą.
Bohdan Jałowiecki urodził się 26 lutego 1934 roku. Drogi Bohdanie, Przyjacielu niełatwy, ale niezawodny, życzę Ci … resztę dopowiem osobiście 26 lutego 2009 roku w sali Senatu Uniwersytetu Warszawskiego, w której odbędzie się uroczysty jubileusz Twego 75-lecia.
Jerzy Chłopecki
Pomysłodawca i samozwańczy redaktor naczelny „Bistro.edu.pl”
